حرف دل

حرف دلت رو امروز بزن !

اگر امروز گفتی..... اسمش " حرف ِ دلِ "

اگر نگفتی ...... فردا میشه " درد دل

نبودن

برای بودن ؛ گاهی لازم است که نباشی ! شاید نبودنت ؛ بودنت را به خاطر آورد ... اما دور نباش ... دوری همیشه دلتنگی نمی آورد ... فراموشی همان نزدیکیهاست ... !!!

چاپلوسی

کثیفترین چاپلوسی زمانیست که،

کسی بخاطر طبیعی ترین نیازش به دروغ به معصومی بگوید دوستت دارم...

وجدان

هوای گریه دارم

هیس !!!

ساکت !!!

وجدان ها همه خوابند!!!

آهسته بروید !!!

آهسته بیایید !!!

مبادا بیدار شوند !!!

تمام زندگی

من ترانه هایم را قاب می کنم...

با سنجاق تنهاییم ؛

به گوشه ای می آویزم ،

تا تو بخوانی...

اگر خواندی ،

فقط لبخند بزن...

لبخند تو ؛

هر لحظه اش ، یک عمر سرزندگیست...

تو فقط بخند...

برای من ،

ایـن تمــام زنــدگیــست...

خون

یه نفر چند سال پیش جگر گوششو تو دستش با تیر میزنن

اونم تشنه.یه طفل معصوم که هیچ کاری نکرده بوده

بچه ای که اینقد پاک بوده که حتی زمین، این زمینی که ما برا بدست آوردن یه مترش خودمونو به آب و آتیش مبزنیم لیاقت خون اونو نداشته

وای به ما و کارای ما.ما کجاییمو اونا کجا

شهادت طفل شیرخواره امام حسینو به همه مسلمونا تسلیت میگم

آپ الکی

به مجنون زد شبی لیلی اس ام اس (پیامک)، که آخر تا به کی تاخیر و فس فس؟، اگر عقدم نخوانی سال جاری، روم تهران شوم دختر فراری

تهرانیه تو حج ,پرده کعبه رو گرفته بود می گفت خدایا توبه دیگه برای ترکا جک نمی سازم یه ترکه زد رو شونش گفت داداش قبله کدوم وره؟ تهرانیه داد میزنه خدایا خاطره که می تونم تعریف کنم؟

شرح پریشانی من

دوستان شرحِ پریشانی من گوش کنيد                    قصه  بی سروساماني ِ من گوش کنيد 

داستانِ غم تنهاييِ من گوش کنيد                          گفت گوی من وحيراني ِ من گوش کنيد 

شرحِ اين آتشِ جانسوز نگفتن تا کی 

سوختم، سوختم اين سوز نهفتن تا کی 

روزگاري من و دل ساکن کويي بوديم                   ساکنِ کوی بت عربده جويي بوديم 

عقل و دين باخته دیوانه رويي بوديم                      بسته سلسله سلسله مويي بوديم 

کس در ان سلسله غير از من و دل بند نبود 

يک گرفتار از اين جمله که هستند نبود 

نرگسِ غمزه زنش اينهمه بيمار نداشت             سنبلِ پرشکنش هيچ گرفتار نداشت 

اينهمه مشتري و گرمیِ بازار نداشت                يوسفي بود ولی هيچ خريدار نداشت 

اول ان کس که خريدار شدش من بودم 

باعثِ گرمیِ بازار شدش من بودم 

عشق من شد سببِ خوبی و رعناييِ او             داد رسوايي ِ من شهرتِ زيبايي ِ او 

بسکه دادم همه جا شرحِ دل آرايي ِ او               شهر پر گشت ز غوغای تماشايي ِ او 

اين زمان عاشقِ سر گشته فراوان دارد 

کی سرِ برگِ منِ بی سر و سامان دارد 

چاره اين است و ندارم به ازاين راي ِ دگر            که دهم جايه دگر دل به دل آراي يه دگر 

چشمِ خود فرش کنم زيرِ کفِ پای دگر            بر کفِ پای دگر بوسِ زنم جا-يه دگر 

بعد از اين رايِ من اين است و همين خواهد بود 

من بر اين هستم و البته چنين خواهد بود 

پيشِ او يارِ نو و يارِ کهن هر دو يکيست              حرمتِ مدعي و حرمتِ من هر دو يکيست 

قولِ زاغ و غزلِ مرغِ چمن هر دو يکيست           نغمه يه بلبل و غوغاي  ذغن هر دو يکيست 

اين ندانسته که قدر همه يکسان نبود 

ذغن را مرتبه مرغِ خوش الحان نبود 

چون چنين است پیِ يارِ دگر باشم به            چند روزی پیِ دلدار ِ دگر باشم به 

عندليبِ گلِ رخسارِ دگر باشم به              مرغ خوش خوان گلزار ِ دگر باشم به 

نرگسي کو که شوم بلبلِ داستان سازش 

سازم ازتازه جوانان چمن ممتازش 

آنکه بر جانم از او دم به دم آزاري هست       ميتوان يافت که بر دل زمنش باری هست 

از من و بندگيِ من اگرش عاری هست               بفروشد که به هر گونه خريداري هست 

به وفاداریِ من نيست در اين شهر کسی 

بندهِ ای همچو مرا هست خريدار بسی 

مدتی در راهِ عشقِ تو دويديم، بس است                راهِ صد باديه  درد بريديم، بس است 

قدم از راهِ طلب باز کشيديم، بس است                اول و آخرِ مرحله ديديم، بس است 

بعد ازاين ما و سرِ کویِ دل آراي دگر 

باغزالي به غزل خواني و غوغايه دگر 

تو مپندار که مهر از دل محزون  نرود                 آتشِ عشق به جان افتد و بيرون نرود 

وين محبت به صد افسانه و افسون نرود            چه گمان ِ غلط است اين بروم چون نرود 

چند  کس از تو و ياران ِ تو آزرده  شود 

دوزخ از سردیِ   اين طايفه افسرده شود 

ای پسر چند به کام دگرانت بينم          سر خوش و مست ز جمع دگرانت بينم 

مايه عيش ِ مدامِ ديگرانت بينم               ساقيِ مجلسِ عامِ ديگرانت بينم 

تو چه داني که شدی يار، چه بی باکي چند 

چه هوسها که ندارد، هوسناکي چند 

يار اين طايفه خانه برانداز نشو                           از تو حيف است، به اين طايفه دمساز مشو 

مي شوي شهره ، به اين فرقه ،هم آواز مباش                     غافل ازِ لعب حريفان دغل باز مباش 

به که مشغول به شغل نسازي خود را 

اين نه کاريست که ببازي خود را 

در کمين ِ تو بسی عيب شماران هستند                سينه پردرد ز تو، کينه گزاران هستند 

دائم بر سينه زتو، سينه فکاران هستند                 غرض اين است که در قصد ِ تو ياران هستند 

باش مردانه که ناگه غافيه اي نخوری 

وقف خوشِ خود باش که پايی نخوری 

گرچه از خاطرِ پری هوسِ روی تو رفت                     وز دلش آرزوی قامت دلجوي تو رفت 

شد دل آزرده و آزرده دل از کویِ تو رفت                        با دلِ پرگله از ناخوشیِ خويِ تو رفت 

حاش لله که وفاي تو فراموش کند 

سخنِ مصلحت آميز کسان گوش کند

غم

شبم طي شد، كسي بر در نكوبيد..

به بالينم چراغي كس نيفروخت..

نيامد ماهتاب بر لب بام،

دلم از اين‌همه بيگانگي سوخت

به روي من نمي‌خندد اميدم

شراب زندگي در ساغرم نيست

نه شعرم مي‌دهد تسكين به حالم

كه غير از اشك غم در دفترم نيست..

عمر

امروز، اولین روز از بقیة عمر شماست...

فروتنی

ﺩﺭﯾﺎﻫﺎ ﻧﻤﺎﺩ ﻓﺮﻭﺗﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﻧﻬﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﻮﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺸﮑﯽ

ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺥ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻨﺪ

قلب

برایِ زیستن دو قلب لازم است

قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوست‌اش بدارند

قلبی که هدیه کند، قلبی که بپذیرد

قلبی که بگوید، قلبی که جواب بگوید

قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

تا انسان را در کنارِ خود حس کنم